Sur’da zulüm var: Bırak bir insanı, 15 gün insan bir sineği bile yerde bırakmaz

Akşam geç vakit telefonum çalıyor. Hasırlı Mahallesi’nden tanıdığım bir genç, Ahmet. Ahmet utana sıkıla konuşuyor “Nurcan Abla kusura bakma aradığım için, ama çok zor bir durumdayız, bize varsa battaniye, bir tane de soba bulabilir misin?”

Hasırlı’da oturan Ahmet ve ailesi uzun süre mahalleden çıkmamak için direndiler, doğrusu gidecek bir yerleri de yoktu. Sur’da 3 hafta önce sokağa çıkma yasağına verilen 17 saatlik ara sırasında, Hasırlı’dan çıkarak, Sur’un nispeten daha güvenli bir mahallesi olan İskenderpaşa Mahallesi’nde bir ev kiralayarak oraya yerleştiler. Eşyaları Hasırlı’da kendi evlerinde kaldı. Valilik’ten 500 TL, Kaymakamlıktan da 200 TL yardım almışlar şimdiye kadar. Bu yardımlar daha çok kiraya gitmiş. 3’ü bebek denecek yaşta 10 kişilik bir aileler.

Diyarbakır yeni bir yıla girerken kar altında ölü bedenler var!

Bugün tam 11. gün. 11 gündür Diyarbakır’da öldürülen 2 gencin cenazeleri, 21 yaşındaki İsa Oran ve 25 yaşındaki Mesut Seviktek’in cenazeleri, Suriçi’nde bir okulun bahçesinde, defnedilmeyi bekliyorlar.

2 gündür bu cenazelerin oradan çıkarılıp gömülebilmesi için yetkililerle görüşüyoruz. Ama hiçbir mesafe kat etmiş değiliz.

The Year 2016, Turkey, the story of two dead bodies

The Year 2016, Turkey,
the story of two dead bodies

This is the story of İsa Oran and Mesut Seviktek, whose dead bodies were left lying on the ground for 29 days in Suriçi, Diyarbakır because they could not be retrieved.

Let me first of all say this; I am writing this article so that what happened will go on the record; so that what has happened in the Turkey of 2016 will not be forgotten, in order to ensure history records it!

I met İsa Oran’s father Mehmet Oran and Mesut Seviktek’s older brother İhsan Seviktek on December 30, 2015.

Yıl 2016, Türkiye, bir cenaze hikâyesi

29 gün Diyarbakır Suriçi’inde cenazeleri yerde kalan İsa Oran ve Mesut Seviktek’in hikâyesi bu.

Öncelikle şunu söyleyeyim; bu yazıyı yaşananlar kayıt altına alınsın diye yazıyorum, 2016’nın Türkiye’sinde yaşananlar unutulmasın, tarih kaydetsin diye yazıyorum!

İsa Oran’ın babası Mehmet Oran ve Mesut Seviktek’in abisi İhsan Seviktek ile 30 Aralık 2015 günü  tanıştım.